Jesteś tu:  Strona Główna
Kościół św. Józefa

 

Poreformacki kompleks klasztorny z parafialnym kościołem św. Józefa usytuowany przy placu św. Wojciecha. Nazwa placu nawiązuje do zbudowanego w tym miejscu w średniowieczu kościoła św. Wojciecha, który należał do benedyktynów łysogórskich i jest najmniej znaną świątynią sandomierską. Kościół św, Józefa i dawny klasztor reformatów jest najmłodszym z zabytkowych kościołów Sandomierza. Konsekrowany w 1697 r., barokowy, zwraca uwagę wyposażeniem wnętrza utrzymanym w brązowym, "reformackim" kolorze. Ołtarz główny i sześć ołtarzy bocznych z ok. 1820 r. malowane iluzjonisrycznie. Z tego czasu pochodzą antepedia ołtarzowe wykonane z barwionej słomy. Do kościoła przylega dziedziniec otoczony murem z kaplicami Drogi Krzyżowej. Od strony południowej kościoła zachowały się budynki dawnego klasztoru. Osobliwością kościoła św. Józefa są zmumifikowane zwłoki wojewodzianki Teresy Izabeli Morsztynówny, zmarłej w 1698 r., umieszczone w szklanej trumnie w podziemiach kościoła. Spłonęła ona w czasie bitwy o Sandomierz podczas wojny z Austrią w 1809 r. Klasycystyczny kościół św. Józefa wzniesiono w 1669 r. jako wotum po elekcji króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego, a materiał budowlany uzyskano z rozbiórki zamku w Zawichoście. Obok kościoła rozciąga się "Ogród Saski" czyli park miejski, założony w 1872 r., z wieżą ciśnień. Dalej w kierunku północno-zachodnim, przy ulicy Mickiewicza, znajduje się Cmentarz Katedralny. Jest to jedna z pierwszych w Polsce (1792 r.) nekropolii usytuowanych poza murami miasta, z wieloma zabytkowymi pomnikami nagrobnymi.


 

Strona w celu poprawnego działania korzysta z plików cookies. Więcej o plikach cookies, przechowywaniu, zarządzaniu i usuwaniu w Twojej przeglądarce, dowiesz się w naszej polityce prywatności.

Aby komunikat nie wyświetlał się więcej zaakceptuj pliki cookies tej strony.

Dyrektywa Unii Europejskiej